"Pak, rene lo mangan telo aku bakar okeh" Sapa tukang ngaret.
(Pak, sini makan singkong aku bakar banyak)
Bapak yang lewat sambil bawa arit gede dan super tajam, hanya tersenyum dan berlalu. Kebetulan Ibu pesan suruh bawakan daun singkong dari ladang, karena lebih empuk dan pulen di banding daun singkong rumahan.
Tak jauh dari tukang ngaret Bapak memakai arit buat memotong pohon singkong dari singkong yang di cabut.
"Mas, iki telo ne saman gowo mulih. Nek kurang saman jebol maneh, nek pingin godonge ya goleko Mas" tegur Bapak sambil menyerahkan singkong.
(Mas, ini singkong kamu bawa pulang. Kalau kurang kamu cabut lagi, kalau pingin daunnya silahkan cari Mas)
"Loh... Pean sopo?" Tanya tukang ngaret pada Bapak.
"Aku sing duwe tegal ambi telo iki" jawab Bapak santai.
(Aku yang punya ladang dan singkong ini)
Seketika Mas tukang ngarit lari tunggang langgang dan terbirit-birit sambil berteriak minta tolong. Bapak ngejar sambil teriak-teriak suruh Mas nya berhenti.Tangan kanan pegang arit dan tangan kiri pegang singkong, terjadi kejar-kejaran antara mereka. Teman Bapak yang melihat pada ikut mengejar melerai, karena takut terjadi hal tidak di inginkan.
"Pak, ngopo pean playon uber-uberan gowo aret ambi telo no kui?" Tanya Pak Mul teman Bapak.
(Pak, kenapa kamu lari kejar-kejaran bawa aret sama singkong seperti itu)
"Anu Mul, ono tukang ngaret bakar telo paling ra gowo bontrot tak jebolno telo tak kon gowo mulih malah mlayu sipat kuping."
(Itu Mul, ada tukang ngaret bakar singkong mungkin tidak bawa bekal tak cabutin singkong tak suruh bawa pulang malah lari kesetanan)
"Astagfirullah... Ya pantes mlayu sipat kuping. Lhawong ape menei telo gowo aret, terus sing kok wei porah wedi bar nyolong konangan sing duwe darani pe kok bacok."
(Astagfirullah... Ya pantas lari kesetanan.lha mau memberi singkong bawa aret, terus yang kamu kasih pasti ketakutan habis nyuri ketangkep yang punya mengira mau kamu bacok)
"Hahaha... Iya Mul. Pantes wae langsung mlayu."
Tak lama datang Pak Slamet teman Bapak bareng Mas tukang ngaret.
"Sepurane Pak, kulo salah. Kulo bayar pinten regane? Kulo wau khilaf luwe wonten telo kulo jebol sak luang Pak dan kulo bakar. Tulung kulo ojo di bacok" ucap Mas e ke Bapak.
(Mohon maaf Pak, aku salah. Aku bayar berapa harganya? Aku tadi khilaf lapar ada singkong aku cabut satu pohon Pak dan aku bakar. Tolong aku jangan di bacok)
"Sing ape bacok sopo? Aku ki ape menei telo. Tanduran kalau di ladang semua boleh makan asal di pangan tur ora di rusak Mas."
(Yang mau bacok siapa? Aku mau ngasih singkong. Tanaman kalau di ladang semua boleh makan asal di makan dan tidak di rusak Mas."
"Sampean mlayu buru aku kok gowo aret nyapo?"
(Pean lari ngejar aku kok bawa aret kenapa?)
"Lha aret terah gawan ku. Lek ra tak gowo terus keri ngeneki sikile uwong porah luih bahaya maneh Mas."
(Lah... Aret memang bawaan ku. Kalau tidak ku bawa dan lupa kena kaki orang lebih bahaya lagi Mas)
"Daraku pean pe bacok aku Pak. Mergo konangan nyolong telo mu mulane aku mlayu ambi bengok jaluk tulung."
(Kirain kamu mau bacok aku Pak. Karena ketahuan nyuri singkong mu makanya alu lari sambil teriak minta tolong)
Wkkkwkkkk akhire Bapak dan 2 temannya serta Mas nya ngakak bersamaan. Dan kini... Mereka jadi teman akrab, terkadang sebuah persahabatan bisa di awali dari sebuah salah paham.